خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : فيض الاسلام )

464

نهج البلاغة ( فارسى )

151 - از خطبه‌هاى آن حضرت عليه السلام است ( در مدح حضرت رسول و پند دادن به عرب و خبر دادن از پيش آمدهاى سخت ) : قسمت أول خطبه ( 1 ) از خداوند يارى مى طلبم بر جاهايى كه شيطان را دور ساخته و او را باز مى دارد ( در هنگام عبادت و بندگى و انجام كارهاى شايسته كه جلوگير از پيروى شيطان است از پروردگار توفيق مى خواهم ) و به نيفتادن در دامها و فريبهاى او ( خواهشهاى نفس و جلوه گرى دنيا ) كمك مى جويم ، ( 2 ) و گواهى مى دهم كه محمّد بنده و فرستاده و پسنديده و برگزيدهء او است ، فضل و بزرگوارى او را برابر نيست ، و نبودنش را چيزى جبران نمى كند ( اهل ) ( 3 ) شهرها بعد از گمراهى تاريك ( پرستيدن بت ) و نادانى بسيار و درشتى و بد خوئى در معاشرت ( سخت دلى و خونريزى ) به ( نور هدايت و راهنمائى ) او روشن شدند ، و حال آنكه مردم ( پيش از بعثت آن حضرت ) حرام و ناشايسته را حلال دانسته و عالم و دانا را خوار مى شمردند ، و در زمان نبودن پيغمبرى ( كه آنان را به راه راست هدايت كند ) زندگى نموده و بر تاريكى ( كفر و گمراهى ) مى مردند ، ( 4 ) پس شما اى گروه عرب نشانه‌هاى